Kostbaarheden uit de Xenos

Die dame daar op de achtergrond was aan het spelen. En gooien met knuffels. Dat mocht niet, en dat wist ze. Je raadt het al… pats! Geurbrandertje van de plank gestoten, in duizend stukjes.
Er waren tranen, er was boosheid – je mag zelf raden wat bij wie. We hadden het over iets stouts of verkeerds doen en dan sorry zeggen. Dat bleek heel spannend. “Want ik weet niet wat er gebeurt als ik dat zeg.” Ik voorspelde dat ze dan een knuffel zou krijgen en dat het dan weer hélemaal goed was tussen ons. Dat hielp. Met een fluisterstemmetje prevelde ze: “Sorry mama.”

Ik gaf een knuffel en er vloeiden nog meer tranen, dit keer van opluchting en ontlading. Het was weer goed tussen ons. Maar het ‘potje’ was nog steeds hartstikke stuk. Hoe konden we dat nu oplossen? We kregen samen een ideetje. Evi had wat geld in een spaarpotje, van haar rapport én een keer zomaar op straat gevonden. Als we nou eens met dat spaarpotje naar de winkel zouden gaan?

Haar gezicht klaarde op. Dat is een goed idee! “En dan kies ik een heel mooi potje uit, speciaal voor jou. En dan ga ik die niet meer kapotmaken en héél voorzichtig spelen.”

Alzo geschiede. Wij togen met spaarpotje in de hand naar de Xenos. Met een meer dan serieuze blik keek en vergeleek ze. Die met dat boeddhabeeldje? Of toch die met een flamingo erop? Een roze, dat zou ook nog kunnen. Nu lang wikken en wegen werd het deze. “Love- Life is so Beautiful” staat erop.

Trots rekende ze af, het ging nog bijna even mis met in de tas doen. En nu heb ik dus een authentieke Xenos geurbrander.

Ik vind het een oerlelijk ding, en toch vind ik het prachtig. Deze mag weer fier op de plank staan, inclusief typische Xenos tekst. Want, hoe cliché ook, het is wel waar. “Mama, L-O-V-E betekent Engels toch? Dat is toch dat je lief bent?”

En zo is het.